başbilən

başbilən
I
прил. смышлёный, понимающий, рассудительный, здравомыслящий, благоразумный
II
сущ.
1. глава (семьи, рода и т.п.)
2. знаток. Bu işin başbiləni знаток этого дела

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Смотреть что такое "başbilən" в других словарях:

  • başbilən — sif. dan. Başçı, ağsaqqal. Başbilənsiz iş olmaz. (Ata. sözü). İş başbilənsiz olmaz; Sər süfrə sənsiz olmaz! M. Ə. S.. <Tahirzadə:> Bu camaatın bir başbiləni, bu ölkənin bir sahibi yoxdurmu, ilahi! M. C.. <Alxan:> Bu cavan qartalı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • katta — (İmişli) başbilən. – Nənəm irəhmətdik katta arvadıydı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • kələmülə — (Kürdəmir) başbilən, ağsaqqal …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • əkabir — ə. «kəbir» c. 1) böyüklər, ulular; 2) ağsaqqallar, başbilənlər …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • kərrat — <ər. «kərrə» söz cəmi> köhn.: kərrat ilə – dəfələrlə. Şəhərin böyükləri və başbilənləri kərrat ilə biçarə əhalini məsləhət və məşvərətə toplayırlar. F. K.. <Bahadır> ixtiyarsız Yusifi qucaqladı, sonra Sonanın əllərini tutub kərrat ilə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»